Peace for Paris, un autre symbole.

Peace for Paris,  un autre symbole.

EIFFEL PRASINO TELIKO 1LAY

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , | Σχολιάστε

Σκληρά καρύδια ή τζούφια;

marx layers 2

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ , ΕΝΑΣ «ΑΝΩΝΥΜΟΣ» ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Σήμερα, προσπαθώντας να μάθω τι συμβαίνει μ’ αυτό το ανέκδοτο που η μεγαλοψυχία του λαού, για να μην πούμε τίποτα χειρότερο, αποκαλεί «κόσμο»,  έπεσα σε ένα άρθρο καθεστωτικού μπλογκ για το συνταξιοδοτικό, που αναδημοσίευε μια φωτογραφία από το Μπλούμπεργκ. Αυτή εδώ.

«Οι πιστωτές έχουν βάλει στο στόχαστρο τις συντάξεις των Ελλήνων». Και στη φωτογραφία, δυο τυχαίοι «ανώνυμοι» Έλληνες, προφανώς συνταξιούχοι, μπροστά σε γκράφιτι που κράζει το ΔΝΤ. Εντάξει μέχρι εδώ. Δεν θα περίμενε κανείς ο ρεπόρτερ να ρωτήσει τους «τυχαίους» αυτούς και «ανώνυμους» ανθρώπους τι κάνουν ούτε και ποιοι είναι, έτσι που να μην είναι πια ανώνυμοι. Αυτά, ίσως, σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Στο δικό μας, φαίνεται ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε για να λειτουργήσει συμβολικά και χρησιμοποιείται για να εικονογραφήσει το όποιο περιεχόμενο του άρθρου.
Ο ανθρώπινος νους επίσης λειτουργεί και συμβολικά. Όμως μια πλευρά του, η πιο ενδιαφέρουσα, είναι εκείνη που σχετίζεται με το ρητό (το οποίο μάλιστα από τους γκουρού του σεναρίου προτείνεται σαν η πεμπτουσία του επιτυχημένης κινηματογραφικής ταινίας) εκείνο που λέει: «Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται».
Τα λέω αυτά, γιατί τον έναν από τους δύο «ανώνυμους», εκείνον με το μουστάκι, τυχαίνει να τον ξέρω. Αν και ηλικιακά μας χωρίζει πάνω από μισός αιώνας, είναι παιδικός μου φίλος.
Πρόκειται για τον Θάνο Κωνσταντινίδη, γιατρό, υφηγητή Ψυχιατρικής και Νευρολογίας, μαθητή του Σκαρπαλέζου, φιλότεχνο, φιλόμουσο και γνώστη της κλασσικής μουσικής, συλλέκτη δίσκων, συγγραφέα, φίλου των βουνών, ορειβάτη και σκιέρ.
Τα Ελληνικά βουνά όμως, πριν αρκετές δεκαετίες , στα χρόνια της Αντίστασης, τον Θάνο Κωνσταντινίδη τον είχαν γνωρίσει και με μια άλλη ιδιότητα. Εκείνη του μαχητή της Ελευθερίας, του αντάρτη του ΕΛΑΣ, με το όνομα Προμηθέας.

Καπετάν Προμηθέας

Μυρίνι, στο όρος Πατέρας. Πρωτοχρονιά του 1944. Ο ΕΛΑΣ πολιορκεί την Γερμανοκρατούμενη Αθήνα, κι έχει φτάσει στα ορεινά των Μεγάρων. Έχουν πέσει Αμερικάνοι πιλότοι με αλεξίπτωτα και οι αντάρτες τους προστατεύουν. Ο Θάνος Κωσταντινίδης, Προμηθέας, πριν την αποτυχημένη αντεπίθεση των Γερμανών .

Θάνος Κωνσταντινίδης ΕΛΑΣ

Μυρίνη, 1944. Θάνος Κωνσταντινίδης ( Προμηθέας). Πριν από την ίδια μάχη με συναγωνιστές του ΕΛΑΣ.

Ο Θάνος Κωνσταντινίδης σήμερα διανύει την δέκατη του δεκαετία, είναι σφριγηλός (το μπαστούνι ήταν για έναν πρόσκαιρο πόνο της πλάτης) είναι ενεργός πολίτης και ο φωτογράφος να τον πέτυχε την ώρα που επέστρεφε από διαδήλωση.
Η τύχη λοιπόν,με αυτή τη φωτογραφία, δεν θα μπορούσε να παίξει καλύτερο παιχνίδι.  Εγώ πάλι δεν μπορώ να μην κάνω ορισμένους συνειρμούς, όσο μελό, όσο σχηματικοί ή εθνικολαϊκοί κι αν φαίνονται:
Τα παιδιά των κατακτητών, αυτά που άνθισαν οικονομικά από την μεγαλοθυμία των Ελλήνων αλλά και των άλλων λαών, που από οίκτο και κοινή λογική τους χάρισαν πολλά από τα χρωστούμενα του πολέμου, τώρα συμπεριφέρονται και οι ίδιοι σαν κατακτητές. Αυτή τη φορά κατακτητές- γιαλαντζί,  που φαίνονται μεγάλοι επειδή κάθονται πάνω στην φούσκα της ανύπαρκτης  οικονομικής τους δύναμης.  Απαιτούν τη φτώχια ενός λαού, που στην τελική ανάλυση, του χρωστάνε μεγάλο μέρος από την μεταπολεμική τους δημοκρατική ευδαιμονία.  Για να το πούμε αλλιώς, και με κάποια υπερβολή: χωρίς κάποιους από τους «ανώνυμους» αυτούς  που οι Δανειστές έχουν βάλει «στο στόχαστρο», δεν θα ήταν απίθανο σήμερα, τους Γερμανούς  για να τους πάρουν στο Δημόσιο, να τους ζητούσαν πιστοποιητικό Άριας καταγωγής και να τους ελέγχανε τη δολιχοκεφαλία  τους με όργανα οστεομετρίας.  Για να μη μιλήσουμε και για τους άλλους κεντροευρωπαίους παρατρεχάμενους, που η ναζιστική Γερμανία τους προόριζε για αγράμματους δούλους του Ράιχ, και που τώρα μέσα στη γραφειοκρατική και ναζι-φιλελεύθερη ανάλγητη βλακεία τους  διαδίδουν, ότι ο μεν Ελληνικός λαός θα καταστραφεί, αλλά ο δικός τους θα γλυτώσει.
Αυτά τα γράφω, όμως, κυρίως για να τιμήσω τον φίλο μου τον καπετάν-Προμηθέα και να υπενθυμίσω σε όσους το ξεχνούν, ότι την ιστορία την γράφουν κάποιοι τέτοιοι «ανώνυμοι» και σεμνοί και όχι διάφοροι «επώνυμοι» γραβατωμένοι τεχνοκράτες.  Ελπίζω, μάλιστα, οτι σαν τον Θάνο Κωνσταντινίδη, αλλά και σαν κι εμάς όλους, θα βρεθούν και στο μέλλον πολλοί , εκατομμύρια, «ανώνυμοι»  που, όταν όλες αυτές οι κακεντρεχείς και αδηφάγες αυτοκρατορίες θα έχουν καταρρεύσει, θα κάτσουν και θα διηγηθούν την αληθινή Ιστορία της Ανθρωπότητας.

21 Μάη 2015

Σ.Κ

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , | 3 σχόλια

Κι αν ψηφίζαμε Σύριζα;

Μετά από απουσία και τις γνωστές διαφωνίες, που δεν είναι όμως σαν τις διαφωνίες μερικών μερικών εθνοπατέρων, που απλά καυγαδίζουν για το πάπλωμα,τις μίζες και τα οφίτσια, λέμε να βάλουμε κάτι για τις εκλογές. Δε συμφωνούμε ούτε εδώ, πάνω στο τι θα κάνει ο καθένας, πέρα από την δουλειά του (αν είναι στους τυχερούς) και την ενασχόλησή του με τις δομές αυτο-οργάνωσης, πάντως κάποιοι με τη λογική «ας ψηφίσουμε τώρα σύριζα και πάλι αύριο ο Δρόμος κι η Πλατεία πάλι Δρόμος και Πλατεία είναι για όποιον θέλει», έφτιαξαν αυτό και έτσι το ποστάρουμε.

GLEZOS copy 2

Εννοείται πως η αφισούλα  αναφέρεται σε ένα παλιό σύνθημα του ΚΚΕ,  «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος»  που αποδείχτηκε ότι αντιπροσώπευε μια κακή τακτική, και στρέφεται εναντίον του Κουτσούμπα, που η θρησκευτική μονοκομματική λογική του κόμματός του μας βρίσκει αντίθετους.  Αν τεθεί έτσι το δίλημμα, καλύτερα να ψηφίσει κανείς σύριζα.

Φυσικά δεν συμφωνούμε όλοι ομοθυμαδόν με αυτή την αφίσα.  Είμαστε χωρισμένοι σε «αριστερούς» και «αντιμνημονιακούς».  Δηλαδή προς τα αριστερά κλίνουμε όλοι,  αλλά κάποιοι λένε, ότι τώρα πρέπει να συσπειρωθούνε οι αριστεροί,  άλλοι υπογραμμίζουν την κοροϊδία των εκλογών και άλλοι λένε ότι τώρα ο λαός δεν βάζει ταξικά ζητήματα, ο κόσμος καταλαβαίνει μόνο το μνημόνιο-αντιμνημόνιο, άρα καλά θα κάνουμε να κοιτάξουμε  με ποια κυβέρνηση ο γενικότερος αγώνας θα γίνει  κάτω από καλύτερες συνθήκες.

Το Ελληνικό σώου πάντως φαίνεται ότι θα συνεχιστεί και με εκλογές και χωρίς.

              *Τις τελευταίες μέρες εμφανίστηκε στο μπλογκ και η Σκατο-αυγή με απειλές και μαγκιά -κλανιά-κι-ο κώλος φιλιστρίνι, αλλά δεν ασχολούμαστε  ακόμα με πολύ άρρωστους, αυτό θέλει πολύ δουλειά και κυρίως ενδελεχή μελέτη της Ιστορίας του Τρίτου Ράιχ και του παρανοϊκού  εγκληματία Χίτλερ, που περισσότερο έβλαψε τη δική του πατρίδα. Ειδικά στις τελευταίες μέρες της ζωής του (και του εθνικοσοσιαλισμού)  πρόδωσε τον ίδιο το Γερμανικό λαό,  λέγοντας ότι αφού δεν μπόρεσαν οι Γερμανοί να εκπληρώσουν τον προορισμό τους, καλύτερα να εξοντωθούν και να χαθούν μαζί με τον φύρερ τους.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

ΤΕΛΙΚΑ, EΙΝΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ;

ΤΕΛΙΚΑ, EΙΝΑΙ  Ο  ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

 ΑΔΩΝΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ  ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ;   

           Τον τελευταίο καιρό  ακούμε  συχνά  τις κραυγές των  απελπισμένων από το Ελληνικό σύστημα υγείας, που βρίζουν τον καινούριο μνημονιακό υπουργό «ψυχοπαθή», «ανισσόροπο», «σαδιστή» και άλλα πολλά. Δεν θα περιμέναμε από εξαθλιωμένους ανθρώπους, που πεθαίνουν από έλλειψη ιατρικής φροντίδας, περισσότερο τακτ όταν αναφέρονται στο μεγάλο εκείνο τμήμα των συνανθρώπων μας, που πάσχουν από κάποια από τις ψυχικές διαταραχές.  Όμως, στην περίπτωση του Άδωνη Γεωργιάδη  οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν είναι τυχαίοι. Οι περισσότεροι, που τον βλέπουν και κυρίως, που τον ακούν, νοιώθουν ότι όντως, πέρα από το ότι, κρινόμενος με καθαρά πολιτικά κριτήρια, αποδεικνύεται ότι είναι ακροδεξιός, υπάρχει και κάτι άλλο που δεν πάει καλά και που αφορά την συμπεριφορά και την προσωπικότητά του.

Άραγε, λοιπόν, ο Άδωνης Γεωργιάδης είναι ένας υγιής ψυχικά άνθρωπος ή η περίπτωσή του βρίσκεται μέσα σε κάποια από τις κατηγορίες των ψυχικά ασθενών;         

          Καταλαβαίνουμε, ότι σε κάποιους αναρχο-αυτόνομους, που θεωρούν συνολικά την ψυχιατρική σαν έναν μηχανισμό καταπίεσης, καθώς και σε κάποιους αριστερούς  οπαδούς του  οικονομικού ντετερμινισμού,  θα τους φανεί ότι επιχειρούμε ένα είδος «ψυχολογικοποίησης» ενός πολιτικού  ζητήματος και θα διαφωνήσουν εξαρχής με την προσέγγισή μας. Κακώς. Δε προσπαθήσαμε καθόλου να κάνουμε «μια αναγωγή κοινωνικών φαινομένων σε ψυχολογικά φαινόμενα». Απλά, κάθε πράγμα μπορεί να το εξετάσει κανείς από όλες τις πλευρές, και την οικονομική και την πολιτική  και την ψυχολογική (δεν αποκλείει η μία την άλλη, ίσα-ίσα αλληλοσυμπληρώνονται). Και αφού έχουμε να κάνουμε με την αποτίμηση ενός ανθρώπου της εξουσίας, δεν απαγορεύεται καθόλου να αναρωτηθούμε, αν είναι υγιής ή αν είναι ψυχασθενής. Ούτε αναιρούνται έτσι οι πολιτικές ευθύνες του ίδιου ή εκείνων που τον διόρισαν  σε ένα πόστο τόσο σημαντικό όπως το Υπουργείο Υγείας.

         Εμείς, πάντως, στη συνέχεια του κειμένου θα αποδείξουμε, ότι ο Άδωνης πραγματικά είναι διαταραγμένος και ότι αυτό από το οποίο πάσχει, δεν είναι άλλο από την Ναρκισσιστική Διαταραχή Προσωπικότητας, έτσι όπως ορίζεται από  την τελευταία αναθεώρηση του DSM-5 (Diagnostic and statistical manual of mental disorders και επίσης, ότι η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από τα συμπτώματα μιας ειδικής παραλλαγής της,  που ονομάζεται  Κακοήθης Ναρκισσισμός.

ΕΝΑΣ  ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΟΣ  ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΗΣ        

        Συνηθίζουμε να αποκαλούμε Νάρκισσο τον εγωπαθή, τον φιλάρεσκο, αυτόν που προσέχει υπερβολικά την εμφάνιση του. Αυτά όλα, όμως,  περιγράφουν  ένα χαρακτήρα υγιή, που δεν έχει καμία σχέση με κάποιον, που πάσχει από τη Ναρκισσιστική Διαταραχή (ΝPD), η οποία είναι μια συγκεκριμένη διαταραχή προσωπικότητας και που αναγνωρίστηκε πρώτη φορά σαν τέτοια από τον ψυχίατρο Χάιτζ Κόχουτ το 1968.

        κουφαλα χαιβανι  Όλοι αρχίζουμε τη ζωή μας «ναρκισσιστικά», δηλαδή σαν βρέφη, που ο κόσμος τους ξεκινάει από τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους και σταματάει με τον εαυτό τους. Ορισμένα παιδιά, όμως, συναντούν ένα άμεσο περιβάλλον που ματαιώνει κάθε προσδοκία για αγάπη και ανταπόκριση, με αποτέλεσμα να μην μπορούν μεγαλώνοντας να αναπτυχθούν συναισθηματικά. Έτσι σαν ενήλικες, βρισκόμενοι σε πλήρη αδυναμία να αποκτήσουν ουσιαστικές σχέσεις με τον κοινωνικό περίγυρο, παραμένουν φυλακισμένοι μέσα στην αρρωστημένη αγάπη για τον εαυτό τους και στο θαυμασμό για μια ψεύτικη εικόνα τους. Όλος ο έξω κόσμος, οι άνθρωποι, η κοινωνία,  γι αυτούς δεν υπάρχουν παρά μόνο σαν ένα ψυχρό ντεκόρ που πλαισιώνει   αυτήν την εικόνα.    

Τα άτομα που πάσχουν από την συγκεκριμένη διαταραχή:

-Χαρακτηρίζονται από μια παντελή έλλειψη συναισθησίας, δηλαδή δεν ενστερνίζονται και δεν νοιώθουν τα αισθήματα και της ανάγκες του άλλου και παράλληλα από  ένα εντελώς αδικαιολόγητο συναίσθημα υψηλής αυτοεκτίμησης.

– Ο λόγος τους είναι καταιγιστικός και πομπώδης, το ίδιο όπως και η συμπεριφορά τους.

– Ενώ οι ίδιοι συναισθηματικά δεν δίνουν τίποτα ποτέ, έχουν την έμμονη ιδέα, ότι ο περίγυρος τούς χρωστάει.

-Έχουν πλήρη ανικανότητα να βιώσουν την αγάπη προς κάποιον ή κάποιους. 

-Έχουν μεγάλη ανάγκη για να τους θαυμάζουν, αλλά συνήθως αυτό  δεν το πετυχαίνουν, ακριβώς  γιατί τους λείπει εντελώς  η ικανότητα να συμπάσχουν με τους άλλους.

-Η υπέρμετρη φιλοδοξία τους καμιά φορά τυχαίνει να τους οδηγήσει σε υψηλά επιτεύγματα, αλλά οι επιδόσεις τους υπονομεύονται από το γεγονός ότι δεν ανέχονται την κριτική και την αποτυχία.

– Όλο το ψυχικό προφίλ τους είναι μια άμυνα για να κατανικήσουν το βαθύ αίσθημα της κατωτερότητας που έχουν.

Σημαντικό γνώρισμα του Ναρκισσιστικού είναι ότι προσπαθεί με κάθε μέσο να μειώνει τους άλλους, γιατί αλλιώς φοβάται ότι θα φανεί η δική του κακή αυτοεικόνα,  για την οποία η ενοχή τον κατατρώει κρυφά και που για να την καλύψει, καταφεύγει σε μια ζωή  βουτηγμένη στο ψέμα.

          Αν αρχίσατε ήδη να αναγνωρίζετε στην περιγραφή αυτή τον νεοναζί και νεοφιλελεύθερο Υπουργό Υγείας, περιμένετε να δούμε και τα συμπτώματα ένα-ένα.

ΤΑ  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

        – Ένας που πάσχει από την Ναρκισσιστική Διαταραχή,περιμένει να αναγνωριστεί σαν κάτι το εξαιρετικό, ενώ δεν έχει  να παρουσιάσει τίποτα το εξαιρετικό.κουφαλα-δφνι  Ο Άδωνης, όντως, παριστάνει τον σοφό σε διάφορους κλάδους, χωρίς να έχει το δικαίωμα για κάτι τέτοιο. Μας παρουσιάζεται π.χ., ότι ξέρει αρχαία Ελληνικά, ενώ δεν ξέρει ούτε καν την ετυμολογία του ονόματός του. Όντας  αντισημίτης, δεν παραδέχεται, ότι το όνομα Άδωνις έχει σημιτική ρίζα (adonaiΕβραϊκά σημαίνει θεός). Όταν στριμώχτηκε, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για το όνομα κάποιου θεού, που οι αρχαίοι τον ονόμασαν έτσι, διότι τον …τραγουδούσαν, από το ρήμα άδω. Αυτό το σκαρφίστηκε με το μυαλό του και φυσικά  είναι εντελώς παράλογο. Δηλαδή, πρώτα τον τραγούδησαν και μετά τον βάφτισαν «αυτός που τον τραγουδήσαμε χτες»; Και δε βρέθηκε κανείς να του πει, ότι το άδω γράφεται με υπογεγραμμένη, δω, ενώ ο Άδωνις  χωρίς.

         Ακόμα, παρουσιάζεται σαν μέγας μελετητής της Ιστορίας, αλλά το μόνο που έγραψε είναι ένα κατάπτυστο βιβλίο, για να αποδείξει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν …ομοφυλόφιλοι.  Το συνέθεσε με την προσφιλή μέθοδο του μέντορά του, του ναζιστή Πλεύρη, δηλαδή με την πρόχειρη κοπτοραπτική φαλκιδευμένων ή άσχετων αποσπασμάτων με  τρόπο, που να τον βολεύουν στη διαστροφή της αλήθειας. Και βέβαια το θέμα που διάλεξε, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο Άδωνης είναι λυσσασμένος ομοφοβικός. Από τους Ομήρους, τους Σοφοκλήδες, τους Πλάτωνες, επέλεξε να σχολιάσει τους «κίναιδους», διότι αυτό ταιριάζει στο ψυχολογικό του προφίλ.  Όπως είδαμε παραπάνω, είναι σημαντικό  γνώρισμα της διαταραχής του την τάση να μειώνει τους άλλους, (εδώ τους ομοφυλόφιλους, που τους θεωρεί  υπανθρώπους), για να νοιώθει ανώτερος. Έχει γράψει ότι στην ιδανική του κοινωνία, (την αρχαία Ελλάδα ή το Αουσβιτς;) οι γκαίι δεν θα  επιτρέπεται καν να έχουν δημόσιο λόγο. Και σε μια εποχή που ομοφυλόφιλοι μαθητές σε όλο τον κόσμο αυτοκτονούν, γιατί δεν αντέχουν την καζούρα, έχουμε υπουργό Υγείας (Υπουργό θανάτου καλύτερα) που η συνεισφορά του στην υπόθεση αυτών των παιδιών είναι η απαξιωτική του δημόσια δήλωση:  «Ποιος πατέρας θα ήθελε ο γιος του να είναι ομοφυλόφιλος;».

          κοθφαλα ισοκρατηςΑλλά και όταν καταπιάνεται με τον Αισχίνη, κάνει μια ψυχολογική προβολή στο παρελθόν και τον παρουσιάζει σα ρατσιστή και φασίστα. Ξεμπλέκει με ψέματα κάνοντας μια χοντρή  πλαστογραφία: Εκεί που αρχαίος ρήτορας λέει, ότι από όλους τους Έλληνες, μόνο οι Αθηναίοι είναι αυτόχθονες, ο Αδωνόσπυρος ανάγει την πόλη σε χώρα, τους Αθηναίους τους κάνει εν γένει Έλληνες (σαν ο ρήτορας να είπε «οι Έλληνες είναι αυτόχθονες») και παρουσιάζει τον Αισχίνη όχι όπως ήταν, σαν έναν Αθηναίο πατριώτη, αλλά γενικά σαν Έλληνα πατριώτη, ή μάλλον σαν  «εθνικόφρονα» δεξιό.

           Ο Άδωνης είναι  Ελληνο-ψεκασμένος συνωμοσιολόγος. Πιστεύει ότι δεν υπάρχει οικογένεια Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, ούτε Πρωτο-ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και ότι το αλφάβητο δεν το πήραμε από τους «κατώτερους» σημίτες, τους Φοίνικες. Σε οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο αν πάει και τα πει αυτά, θα καταλάβουν, ότι είναι ένα ανεκδιήγητο σούργελο. Είναι δε τόσο ακραιφνής επιστήμων-«Ιστορικός», που έχει πει κατά λέξη:  «ακόμη κι αν βρίσκαμε πάνω σε έναν Μινωίτη Αστυνομική ταυτότητα με άλλη καταγωγή, πάλι μια υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ θα έπρεπε να επιμένει στην ελληνικότητα τους, διότι αυτό συμφέρει την Ελλάδα»!!! Πάλι, καταφυγή το ψέμα της ναρκισσιστικής διαταραχής για να «εξυψωθούμε».

            Ο σουργελο-ιστορικός είχε κάνει  και επερώτηση στη βουλή: «Τι κάνει το κράτος για να αναδείξει τα …παιδιά Indigo;» που σύμφωνα με τους παραψυχολόγους και διάφορους τσαρλατάνους έχουν διαφορετική από μας … αιθερική αύρα!!! Άντε, να δούμε και μάγους  στα νοσοκομεία να κάνουν βουντού. Πάντως, δεν έχει διατάξει ακόμα έρευνα στο σχολείο της ομοϊδεάτισσάς του Άννας Τζιροπούλου, που ισχυρίζεται ότι με τα αρχαία ελληνικά που διδάσκει, θεραπεύει την …δυσλεξία, γεγονός που αποτελεί   έγκλημα κατά της παιδικής υγείας.

          Τώρα που η ναζιστική πολεμική ενάντια στην πολιτικοποίηση χρησιμοποιεί το λαϊκιστικό επιχείρημα, ότι δήθεν αυτοί που ασχολούνται με τα πολιτικά είναι τεμπέληδες, ο Άδωνις, ποζάρει για εργάτης βαρύς και ανθυγιεινός, επειδή «κουβαλούσε βιβλία από τα δεκαπέντε του». Ξέρουμε όμως, ότι όταν δούλευε  στο μαγαζί του μπαμπά, που μετά κληρονόμησε, δεν κουβαλούσε αυτός αλλά οι εργάτες του, των  οποίων ο Αδωνόσπυρος μείωσε και  το μισθό εντελώς παράνομα, (από 800 ευρώ στα 480 )   όπως έχει καταγγείλει και η Ομοσπονδία τύπου και χάρτου και έχει επιβεβαιώσει η Επιθεώρηση Εργασίας.

          Όσο για το πτυχίο του, ο φωστήρας Γεωργιάδης έκανε δώδεκα χρόνια να το πάρει. Άσχετο που τώρα ωρύεται εναντίον των αιώνιων φοιτητών. Και όμως ποζάρει για δάσκαλος του Ελληνισμού. Το ίδιο έκανε και πριν το πάρει που δίδασκε παράνομα. Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνή κονόμα…

κουφαλα βιβλια-Ο πάσχων από την Ναρκισσιστική Διαταραχή, παρόλα αυτά, έχει ανάγκη διαρκούς προσοχής και θαυμασμού από τους άλλους . Εδώ δεν χρειαζόμαστε πολλά λόγια, οι τσιρίδες του Γεωργιάδη (που φαίνεται ότι τις είχε από μικρός, αλλά όταν μεγάλωσε δεν τις απέβαλλε, όπως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι) έχουν γίνει πια το ηχητικό χαλί όλου του τηλεοπτικού τοπίου.

-Φθονεί και ζηλεύει τους άλλους, πιστεύει ότι τον ζηλεύουν και θέλει να τον ζηλεύουν κι αυτοί. Ο Γεωργιάδης έχει πει, ότι είναι «μεγάλη ξεφτίλα για έναν βουλευτή να κυκλοφορεί με το μετρό» και το επιχείρημά του σε κάποιον φουκαρά ήταν: «τι να σου κάνω, να γινόσουν κι εσύ βουλευτής να έβγαζες τόσα όσα κι εγώ». Δηλαδή, έχει τολμήσει να ξεστομίσει πράγματα, που ακόμα κι ο πιο διεφθαρμένος  πολιτικάντης θα απόφευγε, εκτός κι αν ήταν ιδιαίτερα διαταραγμένος.

-Του λείπει εντελώς η ικανότητα να συμπάσχει με τους ανθρώπους και είναι αναίσθητος  στις επιθυμίες των άλλων. Αυτό το βασικό χαρακτηριστικό του Ναρκισσιστικού είναι το σήμα κατατεθέν του Γεωργιάδη. Ο τρόπος που μιλάει σε ανθρώπους που υποφέρουν, και η πλήρης παγερότητα προς τους αδύνατους, τους εργαζόμενους, τους ασθενείς, όσους θεωρεί «κατώτερούς»  του και  η αναλγησία που φτάνει μέχρι την δολοφονική εχθρότητα, αναβλύζει από κάθε θεατρινισμό, από κάθε έκφραση του προσώπου, από κάθε δερματικό πόρο του τηλε-βιβλιοπώλη υπουργού.

         Για παράδειγμα έχει δηλώσει μιλώντας από τη Βουλή  για τις γυναίκες από τη Βουλγαρία, ότι «κατήντησαν πόρνες και πλύστρες». Λες κι οι καθαρίστριες, για τις οποίες δηλώνει  ο Άδωνης την περιφρόνησή του, δεν έχουν ένα καθωσπρέπει, αν και  κακοπληρωμένο  επάγγελμα, που μάλιστα έχει ξεπέσει σε κατάσταση δουλείας από τους μαφιόζους εργολάβους-ενοικιαστές εργασίας, τους  περίφημους «ιδιώτες» φίλους του Υπουργού. Θεωρεί τις ιερόδουλες παιδιά άλλου θεού,  πολύ κατώτερου από τον Υπερορθόδοξο Θεό των καθωσπρέπει πελατών τους.  Έτσι εξηγείται και η βιασύνη, που ο ασθενής Υπουργός Υγείας   μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του επανέφερε την απάνθρωπη υγειονομική διάταξη Λοβέρδου που αντί να περιθάλψει, διαπομπεύει τις οροθετικές εκδιδόμενες γυναίκες (αλλά όχι τους ευηπόληπτους πελάτες). Για να μη μιλήσουμε για τις απαξιωτικές εκφράσεις του προς τους χρήστες ουσιών. Ο Ναρκισσιστικός στους χώρους των ναυάγιων της κοινωνίας βρίσκεται στο στοιχείο του. Θεωρεί, ότι έχει αφθονία ταλαίπωρων ανθρώπινων υπάρξεων για να τις πατήσει στο λαιμό, για να τις ταπεινώσει και έτσι να ανυψώσει το δικό του άθλιο Εγώ.κουφαλα-τζαμι

         Άλλωστε, σήμερα, που έχουν πια αποκαλυφθεί εντελώς τα εγκλήματα του Ναζισμού, μόνο ένας διαταραγμένος θα χτυπιόταν υστερικά όπως ο  Άδωνις, για να διαφημίσει ένα βιβλίο, τους «Εβραίους» που ουσιαστικά  δικαιολογεί το Άουσβιτς, ενός ναζιστή, του Πλεύρη, που έχει δηλώσει: «Του Εβραίου έτσι του πρέπει, συνοπτικές διαδικασίες και στα τέσσερα μέτρα.»

         -Αυτός που πάσχει από ναρκισσιστικό σύνδρομο είναι γεμάτος φαντασιώσεις μεγαλείου, δύναμης και ευφυίας. Όλοι οι άνθρωποι, και όχι μόνο της εξουσίας, κολακεύονται από τις παράτες, όμως καταλαβαίνει κανείς από τα αυτάρεσκα χαμόγελά τους, ότι ο νέος Υπουργός και η γυναίκα του, παριστάνουν πια τους εστεμμένους.Το  πόσο καλάμι έχει καβαλήσει το καταλαβαίνει ο καθένας, αρκεί να ακούσει  προσεχτικά  με ποιο τρόπο ο Άδωνης στο τηλε-βιβλιοπωλείο του βγάζει τα άντερά του ουρλιάζοντας για τη μοναδικότητα του αρχαιοελληνικού αίματός του (αν και οι δικοί του είναι Αλβανοί και Κουτσόβλαχοι), ή να ισχυρίζεται, ότι θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη και θα ανασυστήσουμε την Ελληνική αυτοκρατορία. Η νοσηρή και στην περίπτωση του Άδωνη επικίνδυνη προγονολατρεία έχει από παλιά χαρακτηριστεί σαν δείγμα ναρκισσιστικής διαταραχής.

«Ο ναρκισσιστικός αγωνίζεται διαρκώς να πείσει με την ψευδή εικόνα του, προκειμένου, κατά βάθος, να αποκρύψει την υποτιμημένη εικόνα που έχει για τον εαυτό του και, έτσι, να νιώσει καλύτερα. Γι’ αυτό και ο μεγαλύτερος φόβος του είναι η «αποκάλυψη» και ένα αίσθημα ντροπής που την συνοδεύει όταν νιώθει, ότι οι άλλοι ανακαλύπτουν την αδυναμία του και βλέπουν, όπως θεωρεί ο ίδιος, ότι δεν αξίζει πραγματικά». Θυμόμαστε, τότε  που κάποιοι τον γιαούρτωσαν, πώς  ο κατά φαντασίαν μακεδονομάχος Άδωνης κρύφτηκε με συστολή μικρού δειλού παιδιού πίσω από τη γυναίκα του. Τυπική αντίδραση ναρκισσιστικού.

         -Στη συμπεριφορά, ο ναρκισσιστικός είναι πάντα αλαζονικός και υπερόπτης. Τον Άδωνη τον είδαμε σε διάφορες εκπομπές να είναι ακριβώς αυτό. Ο θεατρινίστικος και ψεύτικος τρόπος που γέλαγε ψεύτικα επί δυό λεπτά λέγοντας ότι «ο Σαμαράς είναι ο πιο άχρηστος υπουργός» (σε συνδυασμό με την κυνική ευκολία, με την οποία μετά έγινε τσιράκι του) ή το χυδαίο  απαξιωτικό  ύφος που έχει όταν απευθύνεται σε εργαζόμενους των νοσοκομείων μιλώντας τους στον ενικό, σαν να είναι δούλοι του, είναι καθαρά  συμπτώματα της συγκεκριμένης Διαταραχής. Η σιγουριά του Γεωργιάδη στις κορώνες του τύπου: «Όποιος νομίζει ότι θα πάω στη ΝΔ είναι παρανοϊκός και ναρκομανής»  και η ακαριαία εναλλαγή τους με τους ουρανομήκεις λιβανωτούς, που απευθύνει με τον ίδιο φανατισμό στον  «άχρηστο Σαμαρά», δείχνει παθολογική αναλγησία, καθώς και ένα άλλο χαρακτηριστικό της ανισσοροπίας αυτής, που πολλοί ψυχίατροι θεωρούν κεντρικό, τον μη σεβασμό των συμφωνημένων (contractbreaker).

Έχει παρατηρηθεί, ακόμα, ότι «οι Ναρκισσιστικές προσωπικότητες χαρακτηρίζονται από  δραματικές, ψεύτικες υπερσυναισθηματικές κουφάλα-Αγοραζετεεεεεξάρσεις και συμπεριφορές κοντινές στη Μεταιχμιακή Διαταραχή, δηλαδή στους ασθενείς, που χαρακτηρίζονται από την ψυχιατρική σαν περιπτώσεις μπόρντερλάιν». Ο Ναρκισσιστικός γενικά, χαρακτηρίζεται από εξάρσεις «ιστριονισμού», δηλαδή θεατρινισμού, που δε μοιάζει  με τη φυσιολογική έκρηξη συναισθημάτων, αλλά μάλλον δείχνει την παντελή έλλειψή τους. Όλη η τηλεοπτική παρουσία του Γεωργιάδη είναι ακριβώς αυτό. Παράδειγμα το πασίγνωστο: «όσο μιλάω, εσείς παραγγέλνετεεεεε…». Όλοι όσοι τον έχουν δει σ’ αυτό το ξέσπασμα, έχουν συμφωνήσει, ότι  πρόκειται για  ανισόρροπο άτομο.

-Και βέβαια οι Ναρκισσιστικοί δεν αντέχουν την κριτική και την αντίθετη γνώμη. Όλοι έχουμε γελάσει με τον Άδωνη και τον αδερφό του σε  καβγάδες επιπέδου Κομέντια ντελ άρτε, όταν ο μεγάλος Αδελφός τσίριζε και δεν δεχόταν κουβέντα από τον πατημένο, καταπιεσμένο μικρό Πωστονλένε. Όπως γράφει μια γνωστή  Ψυχοθεραπεύτρια: « Εάν, κάποιος τον αμφισβητήσει , ή απλά ασκήσει κριτική, τότε ο Ναρκισσιστικός μπορεί να νιώσει πολύ έντονο θυμό και οργή, αίσθημα ντροπής και εξευτελισμού. Μπορεί όμως  να καλύψει τα συναισθήματα αυτά με μια μάσκα απάθειας και αδιαφορίας. Σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Αυτό είναι και το σημείο, που οι άλλοι άνθρωποι γύρω του μπερδεύονται και πιστεύουν, ότι είναι ένα άτομο με μεγάλη αυτοπεποίθηση που νιώθει πολύ δυνατό.»  Αυτή ακριβώς η αντίδραση είναι η συνήθης του Γεωργιάδη, όταν τον ρωτάνε  για  τις   θανατηφόρες ελλείψεις των νοσοκομείων. Όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση  με τα  ράντζα του Ευαγγελισμού, εκτός από τα γνωστά ψέματα ,ότι δήθεν έχουν ελαττωθεί, είπε ψυχρά ότι δε συμβαίνει και τίποτα φοβερό. «Έχουν συνηθίσει οι Έλληνες να ζουν έτσι» (!!!)

Ο ΑΔΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΗΘΗΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ   

            Οι επιστήμονες  διακρίνουν διάφορες κατηγορίες της Ναρκισσιστικής Διαταραχής. Υπάρχει ο Ελιτιστής Ναρκισσιστικός,  ο Ερωτομανής Ναρκισσιστικός,   κλπ.  Ο ασθενής Υπουργός της Υγείας παρουσιάζει χαρακτηριστικά διάφορων τύπων της Διαταραχής αυτής, και κάπως περισσότερα του λεγόμενου Χωρίς-αρχές Ναρκισσιστικού, δηλαδή την παθολογική έλλειψη συνείδησης και ηθικής.

κουφαλα-αιμαΟι χωρις-αρχές ναρκισσιστικοί, λόγω της εγωπάθειάς τους γίνονται «αδίστακτοι, αμοραλιστές, απιστοι, απατεώνες, μεγάλοι τσαρλατάνοι, καταπιεστικοί, κυριαρχικοί και  εκμεταλλευτικοί».

Αυτή η περιγραφή του σύγχρονου Αμερικάνου ψυχολόγου Θήοντορ Μίλον, ειδικού στις διαταραχές προσωπικότητας, ταιριάζει γάντι στον Υπουργό-αν είναι δυνατόν-Υγείας Άδωνη.

            Ο καινούριος μας Μνημονιακός υπουργός όμως, φαίνεται να παρουσιάζει επίσης χαρακτηριστικά του λεγόμενου Κακοήθους Ναρκισσισμού, μια ξεχωριστή διαταραχή που περιέγραψε πρώτος ο Έριχ Φρομ το 1964. Ο κακοήθης ναρκισσισμός είναι «μια ακραία μορφή αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας με ναρκισσιστικά στοιχεία, που εμφανίζεται σε παθολογικώς πομπώδη άτομα, που τους λείπει η συνείδηση και ο αυτοπεριορισμός  στη συμπεριφορά καθώς και με χαρακτηριστικές εκδηλώσεις χαιρεκακίας, απανθρωπιάς και σαδισμού

           Ένα από τα συμπτώματα που τον διαφοροποιούν από τον απλά Ναρκισσιστικό είναι η εντονότερη τάση για ψυχολογική προβολή. Αυτό που αρνείται να δει στον εαυτό του το προσάπτει στους άλλους. Είναι κωμικοτραγικό, αλλά ο Άδωνις συχνά κατηγορεί τους άλλους για ξέκομμα από την πραγματικότητα. Σε συνδικαλιστή από το χώρο της Υγείας, που ζει την άθλια κατάσταση καθημερινά και που του παραπονέθηκε, είπε  «Αδελφέ, έλα στον πραγματικό κόσμο» (!!!) Έχει πει στη Βουλή  για μία βουλευτίνα της αριστεράς, που προπηλακιζόμενη από τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ φώναζε «Βοήθεια»:    «Αν η κυρία Τάδε χρειάζεται  βοήθεια (Ψυχιατρική), να έρθει να της τη δώσουμε».

         Αν και έκανε 12 χρόνια να πάρει το πτυχίο του ο ίδιος, έγραφε αναφερόμενος σε έναν φοιτητή που μιλούσε για τις επιπτώσεις της κρίσης: «Θα ήθελα να τον ρωτήσω γιατί 27 χρονών δεν έχει πάρει ακόμα πτυχίο από το ΤΕΙ; Μου έκανε εντύπωση, ομολογώ». Ψυχολογική προβολή σε όλο της το μεγαλείο. Πιο συχνά ακόμα  έχει χρησιμοποιήσει για βρισιά εκφράσεις όπως «Έχουν σώας τα φρένας;» «είναι ναρκομανείς;» «παίρνουν χάπια;». Αφήστε που πέρα από την προβολή, η υβριστική χρήση εκφράσεων που σημαίνουν τον ασθενή από  έναν Υπουργό Υγείας,  μας πάει κατευθείαν στο χώρο του Θρίλερ

            Ο σαδισμός του Γεωργιάδη έχει καταγραφεί από παλιά. Σε πολλές από τις αντιδράσεις του  που αναφέραμε πριν, υπάρχει μια πτυχή σαδισμού. Ο μη σεξουαλικός Σαδισμός είναι από μόνος του μια διαταραχή, που έγκειται στο να παίρνει κανείς χαρά από τον πόνο ενός άλλου ανθρώπου. Κουφαλα-Κρονος Μέσα του χαίρεται και παίρνει δύναμη από το γεγονός ότι είναι επικεφαλής ενός τομέα που διαχειρίζεται τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, που παλεύουν με τις αρρώστιες και το Θάνατο. Μόνο  ένα ασυγκίνητο άτομο με παγωμένο συναίσθημα θα μπορούσε με τόση ευκολία να πετάει στο δρόμο ασθενείς, να κλείνει ψυχιατρεία, να διώχνει από τα σχολεία χιλιάδες ειδικά παιδιά, να κλείνει τις πρωτοβάθμιες δομές ψυχικής Υγείας, να γκρεμίζει το ΚΕΘΕΑ, να εγκαταλείπει το Εθνικό πρόγραμμα για τη  Στρατηγική αντιμετώπιση της Ηπατίτιδας C και να δηλώνει στο Τουίτερ για τις αυτοκτονίες  «…17% αύξηση των αυτοκτονιών είναι μια  μικρή αύξηση…»  

           Και βέβαια δε ανησυχεί καθόλου για τους θανάτους από ελλείψεις στα Νοσοκομεία. Μόλις προχτές πέθανε άλλο ένα μικρό αγόρι, δυόμιση χρονών με συγγενή καρδιοπάθεια, επειδή το Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντροτου νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφίαυπολειτουργεί. Ήδη, άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν πεθαίνουν και το προσδόκιμο ζωής έχει πέσει. Η Γενοκτονία έχει αρχίσει. Δε βαριέσαι! Όπως δήλωσε για το ξήλωμα των δομών της υγείας: «Δεν είναι ώρα το κράτος να αυξήσει τις δομές του, αλλά να τις μειώσει» και «τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των πολιτών στην Υγεία»  Γι αυτό ανακοίνωσε, πως το υπουργείο σχεδιάζει να λειτουργήσει απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία, έναντι αντιτίμου. Κι έτσι φτιάχνει, με εντολή της κυβέρνησης φυσικά, μια κατ’ εικόνα και ομοίωσή του απάνθωπη πολιτική υγείας δύο ταχυτήτων, ή μάλλον μιας περίθαλψης ταχύτατης για τους «πλούσιους και διάσημους» που μπορούν άνετα να πληρώσουν  και μιας ανύπαρκτης για τους φτωχούς, που μπορούν άνετα να πεθάνουν. Βέβαια δε φαίνεται να ενδιαφέρεται ούτε για τις  300.000  εκτρώσεις, πολλές από τις οποίες τις κάνουν μόνες τους οι χιλιάδες  άνεργες – ανασφάλιστες  γυναίκες  με κίνδυνο για τη ζωή τους.

           Φυσικά και κάποιος άλλος, «υγιής», θα μπορούσε να κάνει τα ίδια, και   η παρουσία ενός κρυφο-ναζί στο Υπουργείο Υγείας  έτσι κι αλλιώς είναι ένα σοβαρότατο πολιτικό ζήτημα. Πάντως, αυτό δεν αποκλείει το γεγονός, ότι ο συγκεκριμένος ακροδεξιός υπουργός Άδωνης Γεωργιάδης είναι, εκτός των άλλων, επίσης  και  διαταραγμένος . Δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία γι αυτό. Η εικόνα έτσι ολοκληρώνεται.

σκουπιδια   σκουπιδια 2 

αστεγος  ραντζα

        Ο ανάλγητος ναζιστής, αντισημίτης, ψεύτης, απατεώνας, ομόφοβος, ψεύτης και σαδιστής Άδωνης, είναι, λοιπόν, μια ψυχοπαθολογική προσωπικότητα. Και όμως. Είναι υπεύθυνος για τη ζωή των Ελλήνων και ξένων ασθενών και γιατρών και οφείλει να φροντίζει  τους οροθετικούς, τους γέροντες, τους χρήστες, τους μετανάστες και τα άρρωστα παιδιά τους, τους άνεργους, τους άλλους ψυχικά διαταραγμένους,  δηλαδή τους συνανθρώπους μας που περισσότερο από κάθε άλλον χρειάζονται τη βοήθεια μας. Ποιος; Ένας  «Υπουργός» Υγείας, που βλέπει τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους και τους άρωστους με   ανθρωπιστική  διάθεση χειρότερη κι από του Μένγκελε!

            Ο  υπουργός έχει μαζέψει γύρω του διάφορους σαδιστές. Ανάμεσα στο τάγμα των συμβούλων του, που οι περισσότεροι είναι θεολόγοι και αρχαιολόγοι, διόρισε και το γιο του ναζιστή, πρώην νομικού συμβούλου του …Καντάφι και φίλο του Αχμαντινετζαντ  το-Άουσβιτς-μας-ενώνει-Πλεύρη,  που έχει δηλώσει μπροστά στο φακό, ότι οι Έλληνες οφείλουν «να κάνουν τη ζωή των ξένων μεταναστών κόλαση, χειρότερη από την πατρίδα τους» για να πάψουν να έρχονται. Αυτά οι Σύμβουλοι του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης! Ο ίδιος ο «Υπουργός» Άδωνης είχε προτείνει σα λύση να  πιάνουν τους μετανάστες και να τους αφήνουν στο Σούνιο, όλους, γυναίκες, παιδιά και μια που δεν έχουν λεφτά, να γυρνάνε στο κέντρο της Αθήνας με τα πόδια μία, δύο, δέκα φορές, να μάθουν αυτοί. Ανθρωπιστής ο νέος μας υπουργός υγείας! Αυτή είναι κοινωνική αλληλεγγύη, όχι αστεία!  Τύφλα να χει ο Κεμάλ Ατατούρκ και τα «αμελέ ταμπουρού», τα τάγματα εργασίας, με τα οποία εξόντωνε τους Έλληνες κι άλλες μειονότητες, μέσα σε εξαντλητικές πορείες στις ερήμους της ανατολής.

ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΟΤΙ  Ο ΑΔΩΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟ,  ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΑΝΕ ΜΕΣΑ;

          Κουφαλα-στεμμαΠραγματικά, μπορούσε να ρωτήσει κανείς, γιατί ο Γεωργιάδης δεν είναι μέσα σε κλινική, αλλά, αντίθετα, τον διορίσανε επικεφαλής όλων των κλινικών και των νοσοκομείων της Ελλάδας;

Κατ’ αρχήν, αυτό είναι δείγμα της πολιτικής κατάντιας  που βρίσκεται σήμερα η Ελληνική κοινωνία .

Κατά δεύτερον, οι ναρκισσιστικοί έχουν ανοσογνωσία, δηλαδή δεν συνειδητοποιούν την νόσο τους. Από την άλλη, μεταξύ της διαταραχής και του φυσιολογικού δεν υπάρχει πάντα ένα σαφές όριο, αλλά ένα συνεχές.  Κάποια χαρακτηριστικά διαφόρων ψυχικών διαταραχών τα έχουμε όλοι μας σε κάποιο μικρό βαθμό. Όλοι διατηρούμε κάποια Ναρκισσιστικά στοιχεία, που μας βοηθάνε στο να είμαστε δημιουργικοί και να θέλουμε να διακριθούμε. Για να γίνει διάγνωση, όμως, πρέπει να λάβει κανείς υπόψη τη συνολική εικόνα και τον αριθμό και την ένταση   των συμπτωμάτων 

          Υπάρχουν  πολλοί συνάνθρωποί μας, που πάσχουν από διάφορες ψυχικές διαταραχές, που όμως είναι λειτουργικοί, επειδή ακολουθούν μια συγκεκριμένη θεραπεία, ενώ η πάθηση κάποιων άλλων απλά δεν γίνεται αντιληπτή από την κοινωνία. Για παράδειγμα, ο Μέλ Γκιμπσον, ο Λίνκολν αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου έπασχαν από διπολική διαταραχή, ενώ στη σημερινή περίοδο της βαθιάς οικονομικής κρίσης, η χρόνια κατάθλιψη και άλλες ψυχικές ασθένειες θερίζουν. Ο κακοήθης ναρκισσισμός, απ’ την άλλη, δεν αναγνωρίζεται σαν ειδική ψυχική πάθηση από όλους τους ψυχίατρους και γι αυτό, παρόλο που  έχει περιγραφεί, δεν βρίσκεται μέσα στους καταλόγους του DSM-5. Όμως, είναι γεγονός ότι πολλοί αστυνομικοί, ναζιστές και κυρίως καταστροφικοί ηγέτες έχουν όλα τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης διαταραχής.         

            Δε λέμε, φυσικά, ότι όλοι οι ναζιστές και όλοι όσοι ενστερνίζονται φασιστικές ή νέο-φιλελεύθερες ιδέες και πρακτικές, είναι όλοι ψυχοπαθείς. Πάντως,   βοηθάει κι αυτό. Όλοι πια ξέρουμε, ότι  η ανθρωποφαγική κοινωνία, που μέσα της ζούμε, κολλάει μεν το στίγμα του απόβλητου στον απλό καθημερινό καταθλιπτικό ή τον διπολικό, από την άλλη όμως, πολλές κομβικές θέσεις τις φυλάει για άτομα εντελώς διαταραγμένα, ακριβώς επειδή τα θεωρεί  χρήσιμα. Σε μελέτες, που έγιναν μέσα σε πολυεθνικές επιχειρήσεις, εκεί που η αναλγησία είναι το απαραίτητο προσόν κοινωνικής ανόδου, έχει βρεθεί ότι μεγάλο ποσοστό ηγετικών στελεχών πάσχει από την Ναρκισσιστική Διαταραχή.

           Στην περίπτωσή του Άδωνη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, παρόλο που η ανισσοροπία του είναι ανυπόφορη, τον Σαμαρά  τον έθελξαν κάποια στοιχεία της, όπως ο κυνισμός, η έλλειψη κάθε συναισθήματος συμπόνιας, ο θεατρινισμός, ο αμοραλισμός, ο αντικοινωνικός του σαδισμός και η διαβολική του ικανότητα να κάνει πειστικές κωλοτούμπες.     

           Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Γεωργιάδης, όπως όλοι οι  κακοήθεις ναρκισσιστές,  έχει το χάρισμα να χειραγωγεί. Προτιμάει τον ουρλιαχτό μονόλογο, αλλά όταν τον στριμώξει κανείς, γίνεται  πρωταθλητής  στον ελιγμό και μπορεί με ψέματα και φωνές και στρεψοδικίες να ξεγλιστρήσει μακριά από οποιαδήποτε κατηγορία εναντίον του. Με αυτό τον τρόπο κρύβει και την σαδιστική του πρακτική. Είναι φυσικό αυτό, γιατί στον ψυχικό πυρήνα του κακοήθους Ναρκισσιστικού  υπάρχει ο φόβος, ότι, αν παραδεχτεί πως κάπου έκανε λάθος, (δηλαδή αν αποκαταστήσει την επαφή του με την πραγματικότητα), θα καταρρεύσει όλη η ψυχική συγκρότησή του. Μη ξεχνάμε ότι ο κακοήθης Ναρκισσιστικός έχει την ίδια απουσία συναισθημάτων να κρύψει με τον απλά ναρκισσιστικό, αλλά μεγαλύτερη ικανότητα να την καλύπτει και να πείθει τους άλλους  μιμούμενος τα ανθρώπινα συναισθήματα.

          Ο επίσης φανατικός ακροδεξιός και μνημονιακός πρωθυπουργός, λοιπόν, ξέρει ότι αυτά τα «χαρίσματα» του απάνθρωπου υπουργού του θα βοηθήσουν στο απεχθές έργο, που έχει αναλάβει η μνημονιακή κυβέρνηση, δηλαδή τη διάλυση με τον πιο ανήθικο τρόπο κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και  κάθε έννοιας δικαίου.

          Για να το πούμε αλλιώς, για να γκρεμίσει την Δημόσια Υγεία εις όφελος των ιδιωτικών τρωκτικών, και να διεξάγει τη Γενοκτονία που επιβάλλουν το Μνημόνια, ο ακροδεξιός Σαμαράς χρειαζόταν έναν ανάλγητο Δράκουλα και τον βρήκε στο πρόσωπο του διαταραγμένου Άδωνη Γεωργιάδη.

         Κουφαλα-Δρακουλας Όμως ο Σαμαράς, πέρα από ακροδεξιός, είναι και απίστευτα κουτός και δεν μπορεί να διακρίνει, ότι ο σημερινός λαός-ψηφοφόρος-θεατής-πελάτης δεν έχει χάσει εντελώς την συναισθηματική του ευφυΐα κι έτσι, όλοι νοιώθουν ότι ο Άδωνης είναι διαταραγμένος και επικίνδυνος , ακόμα και χωρίς διάγνωση.  Εκτός  από κάποιους ιδεολογικά τυφλούς, όλοι ψυχανεμίζονται τη διαταραχή τέτοιου είδους «πολιτικών» ειδικά αυτή την εποχή, που τα αποτελέσματα της αντικοινωνικής τους δράσης τα νοιώθουμε όλοι στο πετσί μας.

           Αλλά και οι πολιτικές λεπτομέρειες, για το πώς ένα τέτοιο αρρωστημένο βαμπίρ σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη, ξεκινώντας από κολλητός και ομοϊδεάτης των νέο-ναζί, βρέθηκε επικεφαλής του πιο ανθρωπιστικού Υπουργείου, είναι γνωστές, αλλά και απίστευτες. Σίγουρα, θα διαβάζουν γι αυτά οι μελλοντικές γενιές και θα μας λυπούνται, ενώ οι κοντινοί μας απόγονοι θα μας σιχτιρίζουν και θα απορούν πώς ανεχτήκαμε τον  Γεωργιάδη πάνω από το κεφάλι μας έστω και μια μέρα.

 Και θα ψάχνουν να μάθουν γιατί  μέχρι σήμερα δεν είχε φωνάξει σύσσωμος ο λαός σ’ όλους αυτούς:  -Στα τσακίδια. Να πάρετε τον Διαταραγμένο Υπουργό σας και τη Γενοκτονία σας και να πάτε σ’ άλλη χώρα, σε άλλη Γη, σε άλλο σύμπαν. Στα τσα-κί-δια!!!

         κουφαλα γεωργιάδη

ΑΥΤΟΝΟΜΗ  ΟΜΑΔΑ  ΜΕΛΕΤΗΣ  ΚΑΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Αθήνα, 10 -11-13

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , | 8 σχόλια

ΠΩΣ Ο ΜΟΥΛΑΣ ΝΑΣΡΕΝΤΙΝ ΕΣΩΣΕ ΤΟΝ ΔΟΥΚΑ ΤΟΥ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΪΝ

Μια αλληγορία για  το ναζισμό
νασρεντιν

Μικρογραφία από το Τοπ Καπί: « Η Συμμορία Otomatik Portakal »
Οθωμανική τέχνη, υπό Μουράτ Μπαλτά, 1430 έτος Εγίρας.

ΠΩΣ Ο  ΜΟΥΛΑΣ ΝΑΣΡΕΝΤΙΝ 

ΕΣΩΣΕ ΤΟΝ ΔΟΥΚΑ ΤΟΥ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΪΝ

Από οθωμανικό χειρόγραφο του 1434 έτους Εγίρας

          Κάποτε ο μουλάς Νασρεντίν αποφάσισε να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι για να πουλήσει κάτι τζοβαϊρικά, που απόχτησε από κληρονομιά, αλλά και για να δει πώς ζούσε ο κόσμος έξω από τις Φρουρούμενες Χώρες του Κυρίου μας, του Φιλεύσπλαχνου, του Μεγαλεπήβολου, του Κραταιού Παντισάχ, του άνθους του Οσμάν, του Προστάτη του Ισλάμ, που είθε ο Θεός να τον κρατά ασφαλή από όλα τα δεινά.  Αφού, λοιπόν, τακτοποίησε τα χρέη του και πλήρωσε τους φόρους του, το ρεσμ-ι-τσίφτ και το μουκατέρ αβαρίζ (ευτυχώς δεν χρώσταγε το χαρατζ-ι-μουκασίμ και το χαρατζ-ι-μουαζάφ, αυτά ήταν μόνο για τους άτυχους τους Ρωμιούς, που χαΐρι δεν είδαν ακόμα), φόρτωσε το γάιδαρό του και ξεκίνησε.  Έφτασε στο Μπογάζι και με ένα καΐκι, που βρήκε στο Ούσκιουνταρ, τον τόπο  που βρίσκεται ο τουρμπές ( μνημείο, στμ)  του αγίου μας  Καρατζά Αχμέτ,  τιμημένο το όνομά του, πέρασε στη Ρούμελη κι εκεί ακολούθησε ένα καραβάνι που τραβούσε  κατά τη Βιέννα.  Μετά από ταξίδι  δυο ημερών αφ’ ότου πέρασε τα σύνορα της ευλογημένης επικράτειάς μας, ο κεραντζής που οδηγούσε το καραβάνι, του έδειξε μια πόλη, που από τα πολλά καμπαναριά της, καθώς κι από την πηχτή κατσιφάρα, που κατέβαινε από το βουνό, φαινόταν, ότι την κατοικούσαν άπιστοι και φώναξε:

-Να! Αν θέλει ο Θεός, φτάνουμε σε λίγο. Aυτό που βλέπεις είναι το Δουκάτο του Ψωροκωστάιν.

     Πραγματικά, ήταν η ένδοξη χώρα, που πρώτος έγραψε γι αυτήν ο μεγάλος Μποσταντζή-ογλού εφέντης, ο Ισταμπουλούς. Ο Μουλάς κατέλυσε σε μια λοκάντα, βρήκε το ρωμιό έμπορο, που τον περίμενε για να του δείξει τα κατατόπια, κατέβηκε στο τσαρσί και μετά από πολύ παζάρεμα μοσχοπούλησε τα τζοβαϊρικά. Έκανε τις αγορές που είχε κατά νου και, αφού θα έμενε μερικές μέρες ακόμα, άρχισε να σεργιανίζει ελεύθερος πια την πόλη, τις ρούγες και το καπάνι κι έπιανε λακριντί με τον κόσμο και τους μαγαζάτορες, που πολύ τον θαύμασαν για την εξυπνάδα του.

          Στο δουκάτο, όμως, του Ψωροκωστάιν εκείνη την εποχή τα πράγματα δεν πηγαίνανε καλά. Ο Δούκας και ο πατέρας του και πιο πριν ο πατέρας του πατέρα του, (γιατί στα δουκάτα μπορεί ογδόντα χρόνια ν΄ ακούγονται τα ίδια ονόματα κι οι ίδιες φαμίλιες), λοιπόν, όλοι οι πρόγονοί του, είχαν δανειστεί  πολλά εκατομμύρια  χρυσά γρόσια και φλορίνια και  δισεκατομμύρια  ριάλια και ασημένια τάλιρα του Μέτς και τώρα οι δανειστές τα ζητούσαν πίσω μαζί με το νιτερέσο τους, τον τόκο.  Ο Δούκας, που το όνομά του δεν το ξέρουμε, όμως γνωρίζουμε ότι ήταν ένας βαθύπλουτος άνθρωπος, κάλεσε σε σύσκεψη τους τρείς Σύνδικους της πόλης, σα να λέμε τους κοτζαμπάσηδες, το Δήμαρχο και τους δύο συμβούλους.  Ήταν έθιμο μεγάλο, αυτούς να τους εκλέγουν  οι ρεαγιάδες, όπως συμβαίνει και σε μας, στα κλίματα (περιοχές, σ.τ.μ.) οπού ζουν Ρωμιοί, που ο Παντισάχ μας, δοξασμένο το όνομά του, τους έχει παραχωρήσει το ρεαγιά ιμπαρέτ (την αυτοδιοίκηση, σ.τ.μ)

Στα χρόνια που μιλάμε, λοιπόν, Δήμαρχος του Ψωροκωστάιν ήταν ένας πολύ κουτός άνθρωπος. Το επάγγελμά του ήταν να φτιάνει σαμάρια και μάλλον αυτός ήταν ο λόγος, που ο Δούκας τον είχε σπρώξει σ΄ αυτό το πόστο.  Ο άλλος Σύνδικος, άνθρωπος του Δούκα κι αυτός, αν και ήταν  χοντρός, δίδασκε τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στο δίκαιο και το άδικο, στον Μεντρεσέ των απίστων (το Πανεπιστήμιο, στμ).  Στο λόγο ήταν πολύ ευφραδής, αλλά στην ακοή κάπως περήφανος, δεν άκουγε κανέναν και κυρίως τη βουή στο δρόμο και τις πλατείες. Ο τρίτος είχε έρθει από αλλού, ποιος ξέρει γιατί, και ήταν μελισσοκόμος, που έβλεπε το δουκάτο σαν ένα πελώριο κουβέλι, δηλαδή κυψέλη, και ναι μεν το μέλι δεν  τόγλυφε, έγλυφε όμως τους κηφήνες.  Κάτσανε λοιπόν και οι τέσσερεις και σκεφτήκανε ότι, μόνο ένας τρόπος υπάρχει να ξεπληρώσει το χρέος του ο Δούκας.  Να μαζέψει το τζερεμέ, δεκάρα δεκάρα από τους μπερεαγιάδες και τους ρεαγιάδες, που μείς τους λέμε ποίμνιο και πρόβατα, αλλά σε εκείνες τις χώρες, ίσως για να μη νοιώθουν παρακατιανοί και παρακεντέδες, τους αποκαλούν έθνος και λαό και πολίτες, παρ’ όλο που κι εκεί, όπως και σε μας τους χαρατσώνουνε χωρίς να τους ρωτάνε.

     Ο λαός, όμως, και το έθνος, δηλαδή οι ραγιάδες, ζούσαν σε μεγάλη ένδεια, την οποία οι ίδιοι -δεν κατέχω το γιατί- την προφέρανε «δένδεια».  Είχαν αγανακτήσει που πλήρωναν αυτοί τον τζερεμέ, παρόλο που την παρανομία την έκαναν άλλοι και όλο κατεβάζανε τα κεπέγκια στο παζάρι κι όλο μαζευόντουσαν κάτω από το σπίτι του Ταχρίρ Δεφτερντάρ, που εκεί τον λένε Υπουργό Οικονομικών, και φωνάζανε, πως τα δισεκατομμύρια, που χρωστάει ο Δούκας, έπρεπε να τα δώσει αυτός και οι παραλήδες, που μαζί του τα φάγανε, αλλιώς θα τους πάρει ο διάολος και θα τους σηκώσει.

     Ο Δούκας είχε απελπιστεί. Πλησίαζε και η ώρα που θα βγάζανε τους καινούριους Σύνδικους και φοβόταν ότι οι ρεαγιάδες του είχαν ξυπνήσει και δε θα μπορούσε πια να τους σαμαρώνει και να τρυγάει το μέλι από το κουβέλι τους, όπως παλιά.

     Τότε λοιπόν, έφτασε το χαμπέρι στα αυτιά του, ότι κάποιος σοφός χότζας από το ένδοξό μας Χαλιφάτο είχε έρθει στην πόλη του. Λέει, λοιπόν, στο σαμαρά: Πηγαίνετε να μου τον φέρετε αμέσως, θέλω τη γνώμη του.  ‘Έφτασε ο Νασρεντίν πάνω στο γάιδαρό του στο Δημαρχείο και εκεί του μιλήσανε για τα χάλια του Δουκάτου.  Ο μουλάς μονολόγησε:  Βάι-βάι, σκέφτηκε για λίγο  χαϊδεύοντας το γένι του και μετά είπε, ότι θα προτιμούσε να μιλήσει μόνος του με το Δούκα.

     Εκείνος τον πήγε στο μπούρτζι του, ένα ψηλό παλάτι επάνω σε βράχο, σαν τον τας-κισλά της Αθήνας, πέρασαν από την Πύλη, όπου ο Θυρωρός, ο καπουτζίδ-ι-μπασί που λέμε εμείς, τους τίμησε με μια πολύ βαθειά υπόκλιση και τους συνόδεψε μέχρι τον οντά. Κάθησαν σε κάτι άβολα έπιπλα με τέσσερα πόδια το καθένα, που στις μακρινές χώρες τα λένε τσαΐρες και πολτρόνες και  με μεγάλη ταραχή ο Δούκας άρχισε πάλι τα παράπονα:

-Χότζα μου, οι υπήκοοί μου δε μ΄ ακούνε πια.  Κι αν τώρα αρχίσουν και ψηφίζουν όποιον τους κατεβαίνει στην κούτρα, διάφορους που μόνο ξέρουν να γεμίζουν τα μυαλά του κοσμάκη με φούμαρα, ότι τάχα έχουμε χρεοκοπήσει και άλλα μπαρουφάκια, το Δουκάτο του Ψωροκωστάιν θα κιντυνέψει να διαλυθεί.

      Ο μουλάς Νασρεντίν, φαινόταν καμιά φορά χαζός, αλλά στην πραγματικότητα ήταν πολύ σοφός και γι αυτό τον ρώτησε:

     -Πες μου, η εξοχότη σου. Για το δουκάτο νοιάζεσαι η για το Δούκα;  Εκείνος δεν εμίλησε και ο μουλάς συνέχισε.

     -Βλέπω, ότι εδώ στο Ψωροκωστάιν, εσείς που έχετε τον παρά, ορίζετε το ντοβλέτι, το κράτος και την εξουσία.  Το σαμαρά και τους άλλους, τους κάνετε ό,τι θέλετε, είναι οι τζουτζέδες σας και αν δεν τους πείτε εσείς οι παραλήδες, εκείνοι δεν προχωράνε σε τίποτα.  Τους έχετε για μπερντέ και για ανάχωμα. Τώρα, το ανταλέτι, δηλαδή τη δικαιοσύνη στο φόρο, το χαλάσατε και γι αυτό, οι κάτοικοι της πόλης πεινάνε.  Αν ξεσηκωθούν, θα γυρίσουν εναντίον εκείνου του σαμαρά, και του χοντρού λεπτολόγου και του άλλου με το κουβέλι. Την αφεντιά σου, όμως, και τη δούκισσα Βγενιώ, τον βαρονέττο Κυρ Μαρινάκη, τον Ιππότη Α Λα Φουζ, τον Κόντε Μηνά και όλους τους άλλους μεγαλουσιάνους δε θα σας πειράξουν, επειδή καθόσαστε πίσω από τον μπερντέ και δεν σας βλέπουν. Το ίδιο συμβαίνει και σε μας, που αν κοιτάξεις τη Μεγάλη Γιούρτη, τη σκηνή του Σάχη μας, δε τόνε βλέπεις, γιατί έχει κατεβασμένη την τσόχα της πύλης, όμως απέξω καμιά φορά μπορεί να πιάσει το μάτι σου το μικρό γιό του τζοχαντζή, το τζοχαντζόπουλο, που φυλάει καραούλι  μπας κι αρπάξει κάνα κρόσι, κανά πολύτιμο Μπιρσίμ από την περιουσία του Παντισάχ. Η ταπεινότητά μου, όταν πέρναγα από κει, το έκανα χάζι, που έπαιζε με το φίλο του, ένα βουλγαράκι. Καμωνόντουσαν ότι είναι τάχα μου ηγέτες και εχθροί και δήθεν τσακωνόντουσαν, αλλά ο νους τους στο πλιάτσκο.

     Ο Δούκας, που κατάλαβε την εξυπνάδα του μουλά, του εξομολογήθηκε την αληθινή του ανησυχία:

-Αυτό φοβάμαι, ότι το παραπέτασμα  θα σκιστεί και θα φανούν από πίσω οι δικοί μας οι χοντρο-μπέηδες (πληθυντικός του μπέος, σ.τ.μ.) να τρώνε σα τα γουρούνια και οι υπήκοοί μου, που πεινάνε, θα αγανακτήσουν.  Έχω τρελαθεί, πες μου μουλά Νασρεντίν, τι να κάνω;

     -Άκου η εξοχότη σου, λέει ο μουλάς, αυτοί που έχεις βάλει για Σύνδικους έχουν ασκημύνει πια στα μάτια των ραγιάδων σου. Πρέπει να τους κάνεις να φαίνονται πάλι ωραίοι και δίκαιοι και φιλάνθρωποι, όπως πρίν.

     -Μα γίνεται κάτι τέτοιο; Ακόμα κι οι θεατρίνες, η Κυρία Έλλη, η Κυρία Φωτεινή, που τις πληρώνω για να με λιβανίζουν μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους κάθε μέρα, κι εκείνες δεν τις ακούνε πια. Αφού να φανταστείς μέχρι και η Μαντάμ Ολγκά φοβάται να περάσει από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης μας, τρέμει.  Και όταν η Όλγα τρέμει, η Έλλη στάει και η Φωτεινή πιπιλεί το δάχτυλο από το φόβο της.  Πώς λοιπόν θα φανούν σαν κάτι που δεν είναι;

     -Λοιπόν , άκου εφέντιμ, ο μόνος τρόπος να πετύχεις τους σκοπούς σου είναι αυτός:  Είδα στην αγορά, εδώ πιο κάτω, κάτι περίεργους ανθρώπους, που τέτοιους δεν έχω συναντήσει πουθενά. Κουτοί σαν τα βλίτα και συγχρόνως πονηροί σαν τα κουνάβια και ψεύτες. Κάνουν τους καπανταήδες και τους μπεχλιβάνηδες, αλλά είναι δειλοί και δέρνουν μόνο  κάτι κοκαλιάρηδες μπατίρηδες.

     Έχουν για αρχηγό έναν παλαβό, καραφλό, κασιδιάρη, που μικρός ξεκίνησε να γίνει κιοτσέκ που λέμε εμείς, χορευτής , αλλά κατήντησε να χτυπάει γυναίκες και φτωχούς μαυριδερούς ανθρώπους, παρ΄ όλο που με το πρόσωπο που έχει, σ’ εμάς θα τον πέρναγαν για τσιγγάνο και άλλα πράγματα. Και είναι κι ένας άλλος, οπαδός του Σεϊτάν, μακριά από μας, παχουλός, με σκιστά μογγόλικα μάτια, που όταν σηκωθεί εγέρθητος, είναι φτυστός με δικό μας Τούρκο χαμαμτζή από τη Σαμαρκάνδη.

     Ετούτοι όλοι είναι άσκημοι σαν τον Καιάδα, που οι Ρωμιοί την εποχή του Δίκαιου βασιλιά Φίλοικου, πετούσαν τις αποβολές των γυναικών τους, αν συλλάμβαναν σε γουρσούζικη μέρα.  Αν και μοιάζουν με τους Γωγ και τους Μαγώγ, ντύνονται στα μαύρα και αντί να κρύψουν την ασκήμια τους με τίποτα τζουλούφια, ξυρίζουν το κρανίο τους και γίνεται σαν τον κώλο της μαϊμούνας.

     Άνθρωποι δυστυχισμένοι, που δε βλέπουν μέσα τους τη δυστυχία και τη κακία, ούτε τη βρώμα και το βάρος που κουβαλάνε, σαν θνητοί άνθρωποι που είναι κι αυτοί.  Πιστεύουν ότι  εκείνοι είναι οι μόνοι καθαροί κι όλοι οι άλλοι άπλυτοι, επειδή την πηχτή τέφρα που έχουν στη δική τους ψυχή, την πετάνε επάνω στο συνάνθρωπο. Δεν κοιτάζονται ποτέ στον καθρέφτη, παρά για καθρέφτη τους έχουν τον κόσμο, που όταν τον κοιτάνε, βλέπουνε τον εαυτό τους. Γι αυτό ο κόσμος τούς φαίνεται βρώμικος. Kαι ελπίζουν μέσα στη λύσσα τους, ότι θα  ξεβρωμίσει το μέσα τους, αν εξοντώσουν τους έξω τους.  Αδύναμα ανθρωπάκια, που καμώνονται το θεό και αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος όχι, ποιος  θα φάει και ποιος θα πεθάνει απ’ την πείνα. Ανώμαλα άτομα και καταδικασμένα.

     -Ξέρω ποιους λες.  Λοιπόν;

     -Λοιπόν, θα τους βγάλεις από τα βρωμερά υπόγεια που κρύβονται, θα τους ντύσεις στα χρυσά, θα τους δώσεις γρόσια πολλά και οι δικοί σου άνθρωποι στα παζάρια και τα θέατρα και τις γειτονιές, τελάληδες και σπιούνοι και παπάδες πληρωμένοι, θα διαδίδουν, ότι αυτό το μαύρο μπουλούκι θα σώσει την πόλη.  Μοίρασέ τους να κρατάνε και μπαϊράκια του Δουκάτου του Ψωροκωστάιν και δώσ’ τους αξία, ότι τάχα είναι της ίδιας σειράς με τους Σύνδικους του σαμαρά.

     Ορμήνεψέ τους να φωνάζουν, ότι για τη φτώχια του Δουκάτου φταίνε οι φτωχοί και οι ξένοι και οι Οβριοί και να τους καίνε και να κυνηγάνε τα παιδιά που καθαρίζουν τα κάρα στις δημοσιές, να τα πιάνουν και να τους σπάνε πόδια και χέρια. Και να μπαίνουν στα νοσοκομεία και να πετάνε με κλωτσιές στο δρόμο τα βρέφη, και να κάνουν καλαμπαλίκι, ότι τάχα εκείνα φταίνε για το χάλι του Δουκάτου.

Ο Δούκας τον διέκοψε:

     -Άμα όμως αρχίσουν να καίνε ξένους, που λες, μήπως έχουμε χασούρα και μείς;  Δε θέλω να τα χαλάσω με το Μεγάλο Πρίγκηπα της Μοσχοβίας,  που είναι παντοδύναμος, ούτε με τις πόλεις της Χάνσας (Γερμανική εμπορική ένωση, στμ) που τους χρωστάω τα μαλιοκέφαλά μου. Μη κινδυνέψουμε.

     -Αμ δε κατάλαβες, εφέντιμ. Δε θα χτυπάνε όλους τους ξένους. Σιγά μη τους αφήσεις να βλάψουνε τους Mοσχοβίτες οπλοπώλες  και τους Γερμανούς τραπεζίτες και τους χρηματιστές από την Ιγγλετέρα. Δική σου θα ΄ναι η συμμορία, εσύ θα τους κανοναρχάς τι θα κάνουν. Έτσι κι αλλιώς, τους  Αλβανίτες χαϊντούκους και τους Ίβηρες από τον Καύκασο, και να θέλανε να τους χυμήξουνε, δεν κοτάνε, γιατί εκείνοι θα τους τουλουμιάσουν. Ούτε και τους Σίνες από το Κάμπαλον (Βυζαντινή ονομασία του Πεκίνου, στμ), που δεν τους πιάνει το μάτι σου, αλλά βγαίνουν το βράδυ καραούλι τρεις-τρεις, τριάδες. Άλλωστε, σ΄ αυτούς κάνουν πλάτες κι δικοί σου οι τζανταρμάδες (χωροφύλακες, στμ).  Ούτε τις Ψωροκωστέικες συμμορίες θα πειράζουν. Ποιος μένει λοιπόν; Μόνο κάτι φουκαράδες,  τίποτα κουρελήδες Εβραίoι από το Γιαχουντή μαχαλά που πουλάνε παλιοσίδερα και κάτι πεινασμένοι Αραπάδες που η κακή τους τύχη και το μαύρο τους κισμέτ τους ξέβρασε στο Δουκάτο σου.  Έτσι κι αλλιώς, όμως, μη σεκλετίζεσαι, όλο αυτό θα είναι, πώς να στο πώ, σαν  τον Καραγκιόζ τον δικό μας…

     -Ένα θέατρο.

     -Άφεριμ. Δηλαδή άλλος ένας μπερντές. Και όποτε οι υπήκοοί σου μαζευτούν πάλι και σας κάνουν γιούχα, στείλε αυτούς τους μπαζιμπουζούκους αλλού, να γκρεμίζουν κάνα πάγκο στα παζάρια και να μαχαιρώνουν κανά τσιγγάνο, έτσι που ο κόσμος την άλλη μέρα να μιλάει γι’ αυτό και να κουκουλωθούν οι δικές σας μπομπές. Δεν πειράζει, που καμπόσοι από τους συμμορίτες μοιάζουν στο πρόσωπο σαν τον Τάφο του Ινδού. Όλο και κάποιοι φτωχοί άνθρωποι θα τους ακολουθήσουν από απελπισία, αλλά οι συνετοί από τους υπηκόους της Ευγενίας σου, όταν θα τους βλέπουν, άλλοι θα φοβούνται και άλλοι θα φρίττουν και άλλοι, αντί να ασχοληθούν με σένα, θα πάρουν τα όπλα εναντίον τους.

     Ότι και να γίνει, κάποια στιγμή, απόσυρέ τους από την πόλη. Αμέσως, οι ραγιάδες σας θα δουν τον σαμαρά και τους υπόλοιπους με άλλο μάτι. Μπροστά στους λυσσασμένους ηλίθιους εκείνους, οι πληρωμένοι οι σύνδικοι οι δικοί σου θα τους φαίνονται νεράιδες και ουρί του Παραδείσου.  Και θα τους ξαναψηφίσουν και θα μπορείτε να κοιμόσαστε πάλι ήσυχοι.

     Ο Δούκας σκέφτηκε λίγο και είπε:

     -Ξέρεις, όμως, μουλά Νασρεντίν, όταν πριν χρόνια μάς είχε κατακτήσει ο Αυτοκράτορας, οι πατεράδες αυτών που λες, είχαν περάσει με το μέρος των Γερμανών, είχαν ντυθεί τη γερμανική στολή και είχαν κάνει πολλές σφαγές και βασανισμούς δικών μας.  Ο λαός τόσο είχε υποφέρει στα ματωμένα χέρια τους, που όταν τέλειωσε η κατοχή, τους πολιόρκησε σε ένα χωριό και όσους σκοτώθηκαν στη μάχη, τους πέταξε σε ένα φαράγγι εδώ πιο κάτω, που το λένε Χόνιγκμιλχ.  Πώς τώρα θα τους βάλω να κρατάνε τον τιμημένο θυρεό του Ψωροκωστάιν, αφού μέχρι χτες κρατούσανε το θυρεό της Γερμανίας;

     -Μην ανησυχείς, του απαντάει ο μουλάς. Είδα, ότι εδώ σε σας κανένας δε θυμάται τίποτα και κανένας δεν ξέρει τίποτα.  Από την άλλη, τώρα ο σαμαράς θα έχει το ελεύθερο να κάνει χειρότερα απ’ αυτά που έκανε πριν.  Κι ότι δεν μπορούν να κάνουν φανερά οι ζαπτιέδες του (οι αστυνόμοι, σ.τ.μ.), θα το κάμουν στη ζούλα οι μαύροι συμμορίτες.

         Και άκου το καλύτερο. Όταν ξεσηκωθεί το δουκάτο, θα αμολάτε στην πόλη το συνάφι των κασιδιαρέων να κάμουν νταβαντούρι κι αυτοί. Στα ψέμματα. Για να πάρουν τους οργισμένους ραγιάδες με το μέρος τους, δηλαδή με το δικό σου. Και να τους βάλουν να κυνηγάνε τους ξένους που λέγαμε, ότι να, αυτοί φταίνε για το χάλι σας. Και αν χρειαστεί ας βρίζουν  τους πολιτικούς και να τους λένε κλέφτες. Αλλά μόνο αυτούς. Γιατί ανάγκη μεγάλη είναι τώρα,  να πέσει η οργή του κόσμου στον οποιοδήποτε εξόν από σας,  τους πλούσιους, τη δούκισσα Βγενιώ, τον βαρονέττο Κυρ Μαρινάκη, τον Ιππότη Α-λα-Φουζ, τον Κόντε Μηνά και όλους τους άλλους, που μαζί τα φάγατε. Μετά θα ρίξετε τις κατηγόριες στους ξεσηκωμένους ραγιάδες, ότι τάχα είναι ίδιοι με τους καρακασίδηδες, πα να πει παράνομοι καπανταήδες και χαΐνηδες. Κι ο κοσμάκης θα κάνει ράι (θα υποταχθεί, στμ) και θα λουφάξει.

      Ο Δούκας το ξανασκέφτηκε και θυμήθηκε που κι ο σαμαράς , όταν ήταν νεότερος, πολύ πριν γίνει Δήμαρχος, άφηνε στεφάνια κι αυτός στους προδότες στο Χόνιγκμιλχ, άσχετα αν τώρα δεν ήθελε να του το θυμίζουν.  Mάλιστα, εκειπέρα μια φορά είχε κολλήσει αρρώστια και έβγαλε ο κώλος του στην άκρη δεξιά, πλευρικά, το κακό αδωνόσπυρο, που το πασάλειψε και με τριβρωμίδιο του βοριδείου και κακοφόρμισε.

 -Θα ακολουθήσω την συμβουλή σου κι ο Θεός βοηθός.

     Ευχαρίστησε το χότζα, τον γέμισε δώρα, τον ξεπροβόδισε ο ίδιος με τη συνοδεία του και φτάσανε αλάι-μαλάι μέχρι τα σύνορα της επικράτειας. Ο μουλάς, κι αυτός του ευχήθηκε όλα να του έρθουν δεξιά και να τον έχει καλά ο Θεός ο Φιλεύσπλαχνος, ο Μεγαλοδύναμος, δοξασμένο το όνομά του,   και ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι, για να επιστρέψει στο Άγιό μας βασίλειο, το ευλογημένο από το Θεό και προστατευμένο από τον Χάνο και Σουλτάνο μας, τον αρχηγό των πιστών του Ισλάμ, τον χουνκιάρ, άνακτα και καίσαρα της ανατολής και της δύσης.

     Το τι έγινε μετά στο Δουκάτο δεν γνωρίζουμε επακριβώς. Κατά καιρούς όμως έφταναν ως εδώ, ακόμα και στα αυτιά του ταπεινού συγγραφέα αυτών των αράδων, διάφορες περίεργες φήμες για μεγάλες φασαρίες και μεγάλη πείνα και πυρκαγιές, καθώς και σκόρπια μαντάτα, ότι το Ψωροκωστάιν, λέει, πήγε κατά διαβόλου κι ότι οι μαύροι συμμορίτες πήραν πολύ τα πάνω τους και άρχισαν να μαχαιρώνουν και τους ίδιους τους ντόπιους στους δρόμους, τα κουρεία και τους καφενέδες. Και κάποιοι έλεγαν ότι αυτή ήταν μια ίντριγκα πούτιν σκαρφίστηκε ο ίδιος ο Τσάρος.   Άλλοι είπανε πως απλά τρελαθήκανε και θέλησαν να καταλάβουν το Θιβέτ. Προελαύνοντας φαίνεται ότι κιντυνέψανε να πολεμήσουν και με το δικό μας το χανάτο και θα τους παίρναμε πάλι κάνα κομμάτι γης, όπως τότε, στο σαντζάκι του Κιμπρίς (Κύπρος, στμ.) Όμως στο τέλος από την πολύ τυράγνια οι ραγιάδες  εξαγριώθηκαν, κατεβήκανε λεφούσι και πήρανε σβάρνα και τους κασιδιάρηδες και τους σαμαράδες και τους Δούκες και δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο.

     Ο Μουλάς Νασρεντίν δε τα έμαθε αυτά.  Κάποιοι, όμως, που τον είχαν συναντήσει καθώς έφευγε με το γάιδαρό του από το Δουκάτο, είπαν πως είχε ένα πονηρό χαμόγελο στα χείλια και καμιά φορά γέλαγε  μόνος του. Φαίνεται ότι, τελικά, δεν τον ένοιαζε και πολύ το τι θα απογίνει το Ψωροκωστάιν και ο Δούκας του. Αλλά και γιατί να τον νοιάζει;  Σάμπως δικός τους  υπήκοος ήταν;

                      Χιζίρ Καλεμί Κχατζάρ, ο Μώραλης

 Ραμπί-αλ-αχίρ 1434, έτος Εγίρας.

Μετάφραση: Α.Ο.ΜΕ.Π

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , | Σχολιάστε

ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΟ-ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΕΙΣΑΙ;

alef

Με ένα απλό τεστ θα το διαπιστώσεις αμέσως.

 Για κάθε πρόταση με την οποία συμφωνείς,  μαζεύεις το βαθμό, που αναγράφεται στο τέλος της, προσθέτεις όλους τους βαθμούς και κάνεις μόνος σου τη διάγνωση.

 (Για όσους δεν είναι ενημερωμένοι με τα ζητήματα που θίγουμε εδώ, το τεστ είναι μια πλάκα. Στην πραγματικότητα, όλες οι παρακάτω φράσεις είναι περιλήψεις των κυριοτέρων ιδεοληψιών των ευγενικά λεγόμενων «ελληνοκεντρικών», που εμείς αποκαλούμε με το αληθινό τους όνομα,  ελληνο-ψεκασμένοι, είναι ιδεολογήματα που δεν ισχύουν, είναι λάθη, είναι ψευδο-επιστημονικές μπουρμπουλήθρες, δεν διδάσκονται πουθενά, είναι παράνοιες των ακροδεξιών.) 

  Η Ελληνική γλώσσα

Με ποιες από τις παρακάτω προτάσεις συμφωνείς;

 -Δεν υπήρξε ποτέ Πρωτο-ινδοευρωπαϊκή γλώσσα.  /5 βαθμοί

-Δεν υπάρχει Ινδο-ευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών.  /5 βαθμοί

-Οι Έλληνες ανακάλυψαν τη γραφή. /5 βαθμοί

– Όλες οι γλώσσες του κόσμου προέρχονται από τα Ελληνικά. /25 βαθμοί

-Η πινακίδα του Δισπηλιού είναι γραφή και μάλιστα ελληνική.   /5 βαθμοί

– Οι Έλληνες δεν πήραν τα σύμφωνα από το φοινικικό  αλφάβητο.  /15 βαθμοί

-Η Ελληνική έχει 6 εκατομμύρια λέξεις, ενώ η αγγλική 460.000.   /5 βαθμοί

-Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα, της οποίας οι λέξεις έχουν «πρωτογένεια»,  ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές, σημαίνουν κάτι   επειδή έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.  /15 βαθμοί

-Την Ελληνική γλώσσα κάποιοι σοφοί την …έφτιαξαν εκ του μηδενός.  /5 βαθμοί

-Τα αρχαία Ελληνικά είναι η  γλώσσα των …κομπιούτερ.  /15 βαθμοί

-Ο Μπιλ Γκέιτς δεν προσλαμβάνει ανθρώπους που δεν ξέρουν …αρχαία Ελληνικά /15 βαθμοί

Κάποιοι άγνωστοι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  /5 βαθμοί

-Τα  αρχαία Ελληνικά  περιέχουν «μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων». /15 βαθμοί

-Η Ελληνική έχει μαθηματική δομή (#^-3+Χ;;;) που επιτρέπει  την  αρμονική  γεωμετρική  τους  απεικόνιση.  /25 βαθμοί

-Στα νέα Ελληνικά τα ο,ω ακούγονται διαφορετικά, το ίδιο και τα η, υ, η.  /15 βαθμοί

-Δεν μπορείς να μιλήσεις καλά Νέα ελληνικά, αν δεν ξέρεις καλά αρχαία. /5 βαθμοί

-Ο Καζαντζάκης, ο Σικελιανός, ο Σολωμός, ο Κορνάρος, ο Αναγνωστάκης που δεν ήξεραν καλά αρχαία, ήταν κακοί λογοτέχνες.  /25 βαθμοί.

 -Το όνομα Άδωνις δεν έχει σημιτική ρίζα  ίδια με το Εβραϊκό adonai=θεός ,αλλά προέρχεται από το …αδω. /5βαθμοι. (Αν απαντήσει ο  Τραγουδάκης Γεωργιάδης ,παίρνει 150 βαθμούς, γιατί δεν ξέρει να γράφει το όνομά του και διότι είναι αντισημίτης)

Tα ονόματα ΝewZealand, Greenland ,κλπ, είναι ελληνικά και προέρχονται από τις Ελληνικές λέξεις  Γροιλανδία, Ζηλανδία, κλπ. /20 βαθμοί

-Το αλφάβητο σημαίνει κάτι (π.χ : α! λε φάβα ή  τα γάμα δε  λυτά;  Έ!! ψύλλον ζήτα! κλπ). / 25 βαθμοί

-Το αλφάβητο  περιέχει κρυμμένο ξόρκι και προσευχή. / 25 βαθμοί

-Οι λέξεις   του ελληνικού αλφαβήτου κρύβουν αριθμούς, που αποκαλύπτουν διάφορα (συμπαντικές αλήθειες, αιώνιες γνώσεις, σε ποιο μέρος της παραλίας έχασες πέρσι τα γυαλιά ηλίου σου, τέτοια) / 25 βαθμοί

-Στα νέα ελληνικά τα πνεύματα και οι τόνοι αλλάζουν τη προφορά/ 15 βαθμοί

-Υπάρχει μια συνομωσία κατά της Ελληνικής γλώσσας από κάποιους , εβραίους, νεοταξίτες, πάντα βάζουμε και λίγο τον Σόρος,( που μεταξύ μας, χέζεται στο χρήμα οπότε χέστηκε για την Ελληνική γλώσσα). / 15 βαθμοί

-Τα σχολικά βιβλία έχουν καταργήσει τα γράμματα  η, υ, ω ,ξ και ψ. Όλα τα ι θα τα γράφουν με ιώτα, πχ ι  Ίπιρος/ 5 βαθμοί

-Τα φωνήεντα (φθόγγοι, ήχοι) στα ελληνικά ΔΕΝ είναι αυτά τα πέντε: [α], [ ε],  [ι], [ ο], [ου], αλλά  είναι εφτά.  Και τα σύμφωνα (φθόγγοι) δεν είναι  αυτά τα είκοσι τρία: [β],[γ][ δ] [ζ] [θ] [κ] [λ] [μ] [ν] [π] [ρ] [σ] [τ] [φ] [χ] [μπ] [ντ] [γκ] [τσ] [τζ]+[γ παχύ],[ λ παχύ], [χ παχύ] αλλά   μόνο δεκαεφτά / 5 βαθμοί

-Τα αρχαία Ελληνικά προλαμβάνουν την δυσλεξία(!!!). Δεν υπάρχουν  σχολεία, που ενώ οι μαθησιακές δυσκολίες σαρώνουν, ισχυρίζονται ότι τις θεραπεύουν με Ελληνοψεκασμό και δεν διοικούνται από επικίνδυνους τρελούς, όπως, π.χ κάποια ονόματι  Τζιροπούλου. / 25 βαθμοί

-Από τότε που καταργήθηκαν τα  ν της καθαρεύουσας, οι Έλληνες γίναμε πιο χαζοί, διότι ο φθόγγος ν, βοηθάει στην οξυγόνωση και την αναζωογόνηση του …εγκεφάλου.    / 30 βαθμοί   

-Οι παραπάνω αλήθειες καταδικάζονται από όλα τα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και όλου του κόσμου, επειδή  το χώρο της Παιδείας τον ελέγχουν ανθέλληνες, αριστεροί και άλλοι γραμματιζούμενοι.  /40βαθμοί                               

Πρόσθεσε τους βαθμούς των προτάσεων με τις οποίες συμφωνείς, και θα δεις πόσο έχει προχωρήσει ο Ελληνοψεκασμός σου.

 

0 Βαθμοί……….τέρας υγείας

15 βαθμοί……… απλή έλλειψη ενημέρωσης για τους κινδύνους του Ελληνοψεκασμού

 60 βαθμοί……… ελαφριάς μορφής Σαββοπουλική Ελληνοψεκαστίτιδα

130 βαθμοί …… .σοβαρή  εγκεφαλική μαρμαρυγή λόγω τζιροπούλειου γιουτιουμβισμού

190 βαθμοί ………χρονία  Πλευρική ψευδελληνίασις

235 βαθμοί …….. βαριά περίπτωση  αγράμματης ψεκασμένης  αδωνίτιδας

290 βαθμοί …….. ανίατη εθνικοφρόσυνη καθαρευουσίτις

320 βαθμοί……………ανήκεστος  βλάβη  λόγω  κασιδιαρισμού του απηυθισμένου

370 βαθμοί………. έτοιμος για εγκλεισμό σε ψυχιατρική κλινική εδώ και πολύ καιρό.

 

ΑΥΤΟΝΟΜΗ  ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

11/9/2013   

Η ουσία, πέρα από την πλάκα είναι οτι η Ελληνική γλώσσα, όπως και κάθε άλλη, δεν έχει ανάγκη για ψέματα για να διεκδικήσει τη θέση της στον παγκόσμιο πολιτισμό.Για τα ζητήματα αυτά περισσότερες πληροφορίες εδώ, εδώ και εδώ   

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , | Σχολιάστε